Gisteren heb ik iets gedaan, waarvan ik dacht dat ik het nooit zou doen.. Dit klinkt nu allemaal heel erg dramatisch, maar dat valt in principe best mee. Het was alleen allemaal heel erg onverwacht.
Het begon al een paar weken terug. Een hele goeie vriendin van mij (ik noem haar maar even Pietje) en ik fietsen naar school. Onderweg waren we een lijstje aan het maken met dingen die we nog wilden doen als we nog maar een jaar te leven hadden. Uiteindelijk kwam het onderwerp zoenen aan bod, met als uitkomst dat we elkaar eigelijk ook wel wilden zoenen.. Waarom we dat dan niet deden? Omdat we allebei een vriend hebben. Het is dus een beetje in de vergetelheid geraakt.
Gisterenmiddag fietsten we weer samen naar huis, dit keer met een vaag spelletje: waarheid of uitdaging, waarbij ik haar haar vestje uit liet trekken (het topje eronder mocht ze aanhouden) en haar door een grasveld liet lopen. We hebben even wat spullen afgeleverd en zijn toen naar een redelijk rustige plek in ons dorp gegaan, waarbij we eerst het irritante gezelschap hadden van een stel jongens. Uiteindelijk kwamen we weer uit op het gesprek zoenen. Met elkaar.. De zon was al onder aan het gaan en de jongens waren weer weg. Hele verleidelijke omstandigheden voor mij.. een filmbeeld als achtergrond en het meisje bij me die meer voor me was/is dan gewoon een vriendin.. Zelfs meer dan m'n beste vriendin.. Omdat ik bang was dat zij het niet zou willen, heb ik de keus bij haar gelegd, met als resultaat dat ze haar hoofd naar me toe bracht en me kuste.. Een kus die me een hele lange tijd bij zal blijven.. Niet dat ik niet al eerder de zachtheid van haar lippen had geproefd, maar de vorige keer was gewoon een snelle kus van "dankjewel" (waarbij ik wel al het gevoel kreeg van "dit wil ik meer!"). Deze keer was veel intenser, meer spanning en geen vriend die erbij zat.. Na deze keer is ook het verlangen veel groter en de weet dat we allebei meer willen, ondanks de andere relatie.
Ik ben echt slecht bezig, maar het voelt tegelijkertijd zo goed. Het is klinkt allemaal heel onlogisch en tegenstrijdig. Ik verlang naar haar, terwijl ze m'n beste vriendin is! Het enige waar ik nog aan denk, is haar lippen, haar ogen, het volgende moment dat we weer samen zijn, maar vooral de volgende keer dat ik haar gewoon weer zie. Hoe zou zíj reageren? En wat doen we met de andere relaties?
Voor deze keer stop ik weer mee, ik vind dat ik wel genoeg getypt heb. Als er nog een interessant vervolg komt, zal ik daar zeker verslag van doen. Anders blijf ik maar gewoon m'n saaie leventje vertellen.
xx. Kimbo